Curriculum vitae
- Gegevens
- Gepubliceerd op woensdag 11 maart 2009 10:30
Ik begeleid zeer regelmatig loopbaan- of reïntegratietrajecten (dat laatste vaak voor mensen met een IRO of PRB-budget). Na de eerste fasen van onderzoek (wat wil ik eigenlijk? wat kan ik eigenlijk?) komt er altijd het moment dat een cv geschreven moet worden. Een belangrijke fase, want met dit cv ga je naar buiten treden naar potentiële werkgevers.
Wislawa Szymborska, de Nobelprijswinnende Poolse dichteres, heeft een schitterend gedicht geschreven over cv’s:
Het schrijven van een c.v.
Wat moet je doen?
Je moet een aanvraag indienen
en bij die aanvraag een c.v. insluiten.
Ongeacht de lengte van het leven
moet het c.v. kort zijn.
Bondigheid en selectie zijn verplicht.
Vervang landschappen door adressen
en wankele herinneringen door muurvaste data.
Van alle liefdes volstaat de echtelijke,
en van de kinderen alleen die welke geboren zijn.
Wie jou kent is belangrijker dan wie jij kent.
Reizen alleen indien buitenslands.
Lidmaatschappen waarvan, maar niet waarom.
Onderscheidingen zonder waarvoor.
Schrijf zo alsof je nooit met jezelf hebt gepraat
en ver uit je eigen buurt bent gebleven.
Ga zwijgend voorbij aan honden, katten en vogels,
rommeltjes van vroeger, vrienden en dromen.
Liever de prijs dan de waarde,
de titel dan de inhoud.
Eerder de schoenmaat dan waarheen hij loopt,
hij voor wie jij doorgaat.
Daarbij een foto met één oor vrij.
Zijn vorm telt, niet wat het hoort.
Wat hoort het dan?
Het dreunen van de papiervernietigers.
Szymborska protesteert met dit gedicht tegen de (vermeende?) eis van de maatschappij om jezelf zo ‘vlak’ mogelijk te presenteren, je bij voorbaat aan te passen aan een eenheidsworst-mentaliteit, en vooral niets persoonlijks van jezelf door te laten schemeren als het gaat om het krijgen van een baan.
Misschien heb jezelf ook ooit wel dergelijke oersaaie cv’s geschreven. Tegenwoordig waait er echter een nieuwe wind in cv-land. Het leuke van deze nieuwe inzichten op het gebied van cv’s is dat je daarin jezelf juist niet braaf verstopt achter een zo aanvaardbaar mogelijk beeld van jezelf. Nee, je komt echt uit de kast, en presenteert jezelf zoals je bent, met je kleurrijke kanten, je bijzonderheden, je dromen en met hetgeen je wilt bereiken.
Het opstellen van een dergelijk cv is al een loopbaantraject op zich. Als je dit echt goed wilt doen, is het niet voldoende om je opleiding en werkervaring onder elkaar te zetten. Dan moet je echt goed helder hebben wat jou motiveert, wat je graag aan de wereld wilt geven (je ‘missie’ in managerstaal), en waarom een werkgever nou echt op jou zit te wachten.
Als je daar echt goed over na hebt gedacht, krijgt een werkgever een veel beter beeld van wie jij echt bent als mens. Maar wat bijna nog prettiger is: als je echt op deze manier goed na hebt gedacht over je cv, ga je met veel meer zelfvertrouwen en zelfinzicht een sollicitatiegesprek in.
Een boek waarmee ik graag werk in deze fase van de loopbaanbegeleiding is: ‘Een onweerstaanbaar cv’, van Huub van Zwieten.
Een paar vragen uit dit boek zijn:
• Wat vind je het allerleukste element van je huidige of laatste baan? (er moet iets zijn.....:-)
• Wat vind je het allerleukste om te doen als je niet werkt?
• Wat zou je doen als je volledig binnen was, er geen financiële noodzaak meer was om te werken en geld geen issue was?
• Wat vind je het allerleukste onderwerp om iets over bij te leren?
• Wat was je aan het doen toen je de laatste keer volledig de tijd en ruimte om je heen vergat?
• Wat was je aan het doen toen je de laatste keer volledig besluitvaardig was, zelfs tegen advies van anderen in?
• Wat was je aan het doen toen je de laatste keer totaal toegewijd was aan hetgeen je deed, diep betrokken, vastbesloten vol te houden?
• Wat was je aan het doen toen je de laatste keer totaal creatief was, je realiseerde iets, maakte iets (evenement, ding, product, systeem...)?
• Wat was je aan het doen toen je de laatste keer, terwijl iedereen zei dat je het niet kon, het toch deed en slaagde, hoe voelde dat?
• Wat vind je echt leuk om te doen? Noem minstens twintig dingen.
