Lieve mensen,

2015 heeft voor mij in het teken van schilderen gestaan. In januari deed ik mee aan ’30 paintings in 30 days’ van Leslie Saeta, en ik vond het geweldig om elke dag te schilderen.

Ik ben heel simpel begonnen, gewoon maar wat experimenterend, en steeds zette ik dag na dag nieuwe en kleine stapjes op de weg van het schilderen.

Daarna vervaagde het dagelijks schilderen. Het drukke leven nam de overhand, en maanden lang lag het schilderen stil.

In september 2015 deed ik mee aan de tweede 30 paintings in 30 days. Ik merkte hoe goed het werkt om dagelijks, of in elk geval met grote regelmaat te schilderen. Ik stapte in de flow, en bleef er ook in. Doordat ik dagelijks schilderde (op de weekenden en de vakanties na) focuste ik meer op het proces dan op het resultaat. Ook al bakte ik er niks van, ik wist steeds: morgen zijn er weer nieuwe ronden, nieuwe kansen.

Soms had ik erg weinig tijd, en dan maakte ik iets heel erg kleins. Dus zelfs het nemen van een minuscuul stapje hielp me om in de flow van het schilderen te blijven.

Ik sloot een soort ‘verbond’ af met mezelf en het schilderen, zonder dat het geforceerd was. Het schilderen was een dagelijkse bron van vreugde, dus het was geen opoffering. Maar het maakte wel dat ik niet zomaar een smoesje verzond om er onderuit te komen. Inspiratie of geen inspiratie: ik ging er voor zitten. Alleen als ik het echt niet in mijn werkdag kon proppen, ging het feest niet door.

Eigenlijk is dat verbond een soort huwelijk. Je belooft trouw en gaat door, ook als het een tijdje niet zo lollig is, en die droompartner toch ook zo zijn of haar irritante kanten blijkt te hebben.

Ik weet natuurlijk niet zeker, of ik dit verbond in de toekomst zal blijven houden. Ook goede huwelijken stranden soms;-) Maar voor nu ben ik erg blij met mijn nieuwe liefde!

 

Overstap naar een nieuw weblog

Ik publiceerde mijn schilderijen onder een pseudoniem, op een ander weblog. Ik voelde me te verlegen om daadwerkelijk onder mijn eigen naam mijn experimenten aan de buitenwereld toe te vertrouwen. Dit tijdelijke anonieme weblog hielp me om vrijuit te creëren.

Wie me enorm heeft geholpen door haar trouwe enthousiasme is Dotty Seiter. Op het vorige blog kun je veel van onze ‘online gesprekken’ terugvinden. Ook anderen (engelstalige) bezoekers reageerden enthousiast. Dat heeft me erg gestimuleerd om door te gaan.

Op dit moment wil ik graag de overstap maken naar mijn ‘gewone’ website. Het ‘kunstlog’ komt daar gewoon als apart tabje in het menu terecht. Wie het leuk vindt kan mijn ontdekkingstocht in de wereld van het schilderen volgen. En wie weet raak je geïnspireerd om zelf aan de slag te gaan.

Wil je reageren op dit blogje, of op een van de andere posts: dat vind ik ontzettend leuk!

 

Een heel hartelijke groet!

Simone

 

 

foto: www.flickr.com onder een creative commons license. Fotograaf: Saskia Jansen

 

Dear readers,

2015 has been the year of painting for me. In January, I participated in the ’30 paintings in 30 days’- challenge from Leslie Saeta, and I just loved to paint every day.

I started out very simple, with just some experimenting. I painted day after day and took new and small steps on the way of painting.

In the months following januari, the painting faded. Life was busy, and for months I hardly painted.

In September 2015 I took part again in the second 30 paintings in 30 days. I noticed how well it works for me to paint daily, or at least regularly. I got into the flow, and  remained there.

Because I painted every day (except on weekends and holidays) I focused more on the process than on the result. Even though I stumbled along sometimes, I always knew: tomorrow there are new opportunities again.

Sometimes I had very little time, and then I did something very, very small. So even taking a tiny step helped me to stay in the flow of painting.

I made a sort of “covenant” with myself and painting, without feeling forced. The painting was a daily source of joy, so it was not a sacrifice.

But it made me not making excuses. Inspiration or no inspiration: I painted. Only if I really could really not cram it in my workday the party was canceled.

Actually, that covenant is a kind of marriage. You promise loyalty, even if it sometimes disappointing, and that dream partner happens to be very irritating sometimes.

I’m not certain whether I will continue to keep this covenant in the future. Even good marriages fail sometimes ;-). But for now: it works very well: I’m really happy with my new love!

I published my paintings under a pseudonym on another weblog. I felt too shy to actually publish my experiences under my own name and trust them to the outside world. This temporary anonymous blog helped me to create freely.

Who helped me by her loyal enthusiasm is Dotty Seiter. In the previous blog you can see many of our ‘online conversations’ about painting. Others (English) visitors reacted enthusiastically also. This has encouraged me a lot to go keep on painting.

Change to  a new artblog

At this time I would like to make the transition to my ‘regular’ website www.simonenijboer.nl. The ‘kunstlog’ is there just as a separate tab in the menu.

Who likes to follow my journey into the world of painting: be more than welcome!. And who knows, you might become inspired to start or continue your own creative journey.

If you feel like commenting on this blog post, or any of the other posts: I really appreciate that!!
With love!
Simone

Pin It on Pinterest

Share This