Over Simone

Mijn naam is Simone Nijboer

Ik werk sinds 1993 met heel veel plezier als coach in mijn eigen praktijk. Mijn werk is niet te scheiden van een aantal thema’s die ook in mijn persoonlijke leven een grote rol spelen, namelijk creativiteit, ondernemerschap en spiritualiteit. Hieronder zal ik ze één voor één beschrijven.

 

Creativiteit

Creativiteit staat centraal in mijn leven en werk. Het zelf dingen bedenken en uitvoeren is een rode draad die steeds opnieuw zichtbaar is, dit komt onder andere tot uiting in het feit dat ik altijd mijn werk zelf heb gecreëerd door het hebben van een eigen bedrijf (zie hieronder meer over zelfstandig ondernemerschap).

Ook heb ik altijd graag geschreven. Ik schreef het boek ‘Ondernemen met bezieling’, uitgegeven door Ten Have in 2012, en ik schrijf heel regelmatig op mijn weblog.

Een andere grote liefde is muziek – en dan met name het zingen. Ik zing ruim dertien jaar in een klein kamerkoor, en vind het heerlijk om samen met mijn ‘maandagavond-familie’ steeds opnieuw in de ongelooflijk rijke traditie van de koormuziek te duiken. Niets bijzonders dan negentien stemmen losse stemmen die als ze mengen hele werelden tot leven brengen.

Sinds 2015 staat het schilderen weer zeer hoog op mijn agenda. Geïnspireerd door mijn eigen schilderen is het dagelijks creëren een hoofdthema geworden in mijn coachingswerk. Op mijn kunstlog doe ik dagelijks verslag van mijn kunstzinnige experimenten.

 

 

Zelfstandig ondernemerschap

Na de middelbare school heb ik aan de Universiteit Utrecht met heel veel plezier Sociale Wetenschappen gestudeerd. En nog steeds houd ik schrijven, van een gedegen analyse en lees ik alles wat los en vast zit over datgene wat mij het meest boeit: mensen, hun levensloop, hun wijsheid en hun valkuilen.

Uiteindelijk koos ik coaching als beroep. Na verloop van tijd specialiseerde ik me in het coachen van ‘niet-doorsnee’-zelfstandig ondernemers. Om precies te zijn: eigenheimers die zichzelf niet thuis voelen in een reguliere baan, maar zichzelf ook niet als een ‘typische ondernemer zien’. Het creëren van hun eigen werk is voor hen een mogelijkheid om datgene te doen wat ze echt willen, en daarmee hun brood te verdienen.

Wat ik fantastisch vind aan het zelfstandig ondernemerschap, is dat ik helemaal mijn eigen gang kan gaan, de dingen die ik belangrijk vind op de agenda kan zetten, met de klanten kan werken die bij me passen en die ik goed kan helpen.

Heel veel mensen gedijen in een vaste baan, en kunnen er helemaal hun ei in kwijt. Maar voor een aantal mensen geldt dat niet. En voor sommige mensen is een reguliere baan zelfs een regelrechte ramp. Ik vind het erg leuk om mensen te coachen bij het vinden van hun eigenzinnige weg te vinden in het ondernemerschap.

Wat niet wil zeggen, dat het ondernemerschap een geplaveide weg is. Ik zit bij tijd en wijle nog steeds met mijn handen in het haar. Maar tegelijkertijd is het voor mij een manier van werken en leven, die me in staat stelt om de dingen te doen waarvan ik houd en die ik belangrijk vind. En: niet in het minst belangrijk: om zelf de regie te houden over mijn tijd.

Inmiddels heeft de focus binnen mijn coachingstrajecten zich verwijd. Ik coach niet alleen meer zelfstandig ondernemers (al dan niet in spé), maar ook mensen die anderszins een belangrijk project in hun leven willen neerzetten. Het dagelijks creëren speelt daarbij een beslissende rol.

 

 

 

Spiritualiteit

Misschien wel het belangrijkste, onderliggende thema in mijn hele leven is wat ik bij gebrek aan een beter woord ‘spiritualiteit’ noem. Mijn vroegste herinneringen zijn doorspekt met de ervaring dat het leven een diepte heeft die niet met woorden uit te drukken is. Ik raak de verbinding ermee soms kwijt, maar hervind hem steeds opnieuw: onder andere in de natuur.

Sommige schrijvers inspireren me. Hedendaagse mystici als Etty Hillesum, Ton Lathouwers, Pema Chödrön, Eckhart Tolle en Joan Tollifson bijvoorbeeld, maar ook vind ik inspiratie in onder andere de non-dualiteit, het boeddhisme en christelijke mystiek.

 

Grondtoon
De ‘grondtoon’ van mijn werk is altijd geweest datgene wat de mystici al zeiden: het leven is één ondeelbaar geheel. Het geklungel en het geworstel zijn net zozeer onderdeel van het volle leven als het succes en de glorie. Volmaaktheid en onvolmaaktheid horen bij elkaar en doordringen elkaar. Goddelijkheid en menselijkheid zijn niet te scheiden.

Wat het leven en daardoor ook het werk soms zo complex maakt, is dat mensen (en daarop ben ik zelf geen uitzondering) hun leven maar al te makkelijk als een groot zelfverbeteringsproject zien. Iets waar altijd aan gewerkt moet worden om de moeite waard te zijn. Iets waarin je wat moet zien te bereiken en ‘iemand’ moet zien te worden, omdat het zó niet goed genoeg is.

Meer en meer voel ik: het is prachtig als je resultaten behaalt of mooie veranderingen doorvoert. Maar als de onderliggende vooronderstelling blijft dat pas als je dáár aangeland bent het leven werkelijk waardevol is, dan draag je water naar de zee.

 

Mysterie
Het leven is een mysterie, iets dat nooit vastgepind kan worden, wat nooit met een theorie of een concept te vangen is. Je hoeft niet per se naar de kerk, naar de meditatieretraite of naar het klooster om het wonder van het leven te ervaren. Ook hier, middenin het chaotische huishouden, middenin de rechttoe-rechtaan Vinexwijk, en midden tussen de zware boodschappentassen voltrekt zich het wonder van het leven.

Ik hoef mijn leven niet in tweeën te splitsen: datgene waar ik ontevreden over ben en datgene wat wel goed loopt. Alles is onderdeel van deze ene goddelijke werkelijkheid, en niets is daarvan uitgesloten. Er is geen streep waar ik overheen moet zien te komen om eindelijk ‘verlicht’ te worden. Ik hoef nergens heen, want ik ben al ‘thuis’. Ik hoef niet ‘iemand’ te worden, want ook zó ben ik al een compleet mens.

Dit inzicht ervaar ik als een grote bevrijding. Ik raak dit inzicht overigens ook keer op keer weer kwijt. En ten diepste doet ook dat nergens iets aan af.

 

 

Simone

Pin It on Pinterest

Share This