Het is tijd voor een ritueel!

Het is tijd voor een ritueel!

Het is tijd voor een Ritueel

Ik ben een fan van rituelen…

Op een moment dat het tijd is om het oude achter je te laten en het nieuwe te verwelkomen, dan werkt niets zo goed als een ritueel

Je kunt nadenken zo lang als je wilt (of misschien zelfs piekeren zo lang als je wilt!), maar je rationele brein heeft z’n beperkingen. Een ritueel daarentegen werkt!

  • Een ritueel spreekt diepere lagen van je psyche aan, je zintuigen zijn erbij betrokken. 
  • Een ritueel heeft meer emotionele impact dan louter praten of denken en kan een diepgaande transformatie inzetten.
  • Een ritueel verbind je met de transcendente dimensie van het leven: je komt los van je gewone leven, en duikt de diepte in – precies daar waar je innerlijke kracht te vinden is.

Geschikte momenten

Er zijn verschillende momenten in het jaar die zich lenen voor een ritueel. Je zou ze kunnen onderverdelen in collectieve momenten, en individuele momenten. 

 

Collectieve momenten voor een ritueel

Allereerst zijn er natuurlijk de vaste, collectieve momenten waarop mensen door de eeuwen heen feesten vierden en stilstonden bij hun leven, zoals Midwinter of Oud & Nieuw, het begin van de Lente, Midzomer en de Herfst:

Oud & Nieuw

Oud & Nieuw (of midwinter, dat er dichtbij ligt) is van oudsher hét moment om stil te staan bij het leven, goede voornemens te maken, te proosten op het leven en dat wat voorbij is te gedenken. 

Lente

Dan is er natuurlijk het begin van de lente. Het is al wat langer licht. De zon heeft al meer kracht, de knoppen van bomen en struiken gaan uitlopen en je ziet de eerste tekenen van vroege bloesem. Het leven begint weer te stromen, en juist dan is het een mooi moment om stil te staan bij het leven, te kijken wat er gebeurd is en plannen maken voor de rest van het jaar.

Midzomer

Ook midzomer is een prachtig moment: Oud & Nieuw (of midwinter) ligt zo’n half jaar achter je. Je kunt je afvragen: wat is er de afgelopen periode allemaal gebeurd? En hoe wil ik het komende half jaar verder?

Herfst

En dan is er natuurlijk het begin van de herfst, het moment dat je kunt gaan oogsten van wat je gezaaid hebt, en je langzamerhand klaar gaat maken voor de winter. Ook dan is het goed om stil te staan: wat is er tot nu toe goed gegaan, en wat zou ik nog willen veranderen voor het eind van het jaar?

 

Individuele momenten voor een ritueel

Verder zijn er natuurlijk allerlei andere belangrijke momenten die zich lenen voor een ritueel:

  • Een verbintenis aangaan (trouwen, samenwonen)
  • Een verbintenis verbreken (scheiding, ontslag)
  • Een periode afsluiten (je kinderen gaan uit huis, je rondt de middelbare school of een andere opleiding af, je gaat verhuizen, je gaat met pensioen, je verandert van baan)
  • Een periode van herstel (bijvoorbeeld na een lange ziekte, of na een burn-out, of nadat je uit een depressie geklommen bent).
  • Een andere belangrijke gebeurtenis (de geboorte van een kind, het overlijden van een ouder, partner of andere dierbare)

Elk scharniermoment in je leven leent zich voor een ritueel. Op een moment dat je leven overhoop wordt gehaald, in positieve of negatieve zin, kan een ritueel een mooie manier zijn om goed bij de dingen stil te staan, en met een goede energie de volgende stap in je leven te zetten.

Maar ook kun je ‘zomaar’ een ritueel doen. 

Omdat het je leuk lijkt eens wat meer de diepte in te gaan

Omdat je het gevoel hebt dat je stilstaat en meer uit je leven wilt halen

Omdat je jezelf beter wilt leren kennen en bepaalde kwaliteiten wilt ontwikkelen. 

 

Hoe doe je een ritueel?

Over de hele wereld zijn er vele rituelen, waar je een official voor nodig hebt. Denk aan een doop, een huwelijk, besnijdenis, het delen van brood en wijn in een christelijke viering. Vaak komt daar een dominee of een pastoor, een imam of een rabbi aan te pas. 

Maar ook in je eentje kun je heel makkelijk een ritueel vorm geven. Denk aan:

  • Het aansteken van kaarsen
  • Het aansteken van wierook
  • Feestelijk eten delen (in plaats van ‘brood en wijn’)
  • De rozenkrans bidden
  • Gebed of meditatie
  • Creatieve uitingen (al dan niet meditatief tekenen, schilderen of muziek maken, bijvoorbeeld)
  • Dagboekschrijven
  • Een meditatieve wandeling
  • De zonsopgang of zonsondergang bewust meemaken
  • Een dankbaarheidspraktijk
  • Stille momenten opzoeken

Enzovoorts. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Vier rituelen

Omdat ik rituelen zo mooi en waardevol vind, en zelf zulke goede ervaringen heb met op gezette momenten stilstaan bij wat is geweest en wat wil gaan gebeuren, heb ik een ritueel-workshop gecreëerd, met de naam:

Afscheid nemen van het Oude | Het Nieuwe Begroeten.

Vier keer per jaar breng ik deze workshop onder de aandacht, als:

  • Oud & Nieuw-ritueel (ook te gebruiken voor een individueel ritueel, op elk moment van het jaar)
  • Lente-ritueel
  • Midzomer-ritueel
  • Herfst-ritueel

 

Het ritueel bestaat uit twee delen:

 

Deel 1: Afscheid nemen van het Oude

In het eerste deel van het ritueel 

  • maak je een inventarisatie van de twaalf levensgebieden, 
  • reflecteer je op je ervaringen, 
  • maak je ruimte voor dankbaarheid, loslaten, rouw, vergeving en verandering,
  • En neem je symbolisch afscheid van dat wat geweest is. 

Hierdoor creëer je de mogelijkheid voor een frisse start en een heldere visie op de toekomst. 

 

Deel 2: Het Nieuwe begroeten

In dit tweede deel neem je opnieuw de twaalf levensgebieden door, ditmaal gericht op 

  • dat wat je wilt creëren in de komende periode,
  • de kwaliteiten die je wilt ontwikkelen,
  • de doelen die je wilt bereiken

Dit alles veranker je op symbolische wijze je in je bewustzijn.  

 

Wil je met goede energie de komende periode in?

Doe dan mee aan dit ritueel!

Afscheid nemen van het Oude & Het Nieuwe Begroeten is een online workshop, die je in principe alleen  doet- hoewel niets er natuurlijk op tegen is om je vrienden uit te nodigen om het samen te doen en er een feest van te maken!

Reken voor elk van de twee delen ongeveer vier uur. 

 

Het ritueel bestaat uit:

  • Instructievideo’s over ‘Afscheid nemen van het oude’. 
  • het werkboek ‘Afscheid nemen van het oude’ (bestaand uit twaalf delen, één voor elk levensgebied).
  • Instructievideo’s over ‘Het Nieuwe begroeten’. 
  • Het werkboek: ‘Het Nieuwe begroeten’ (eveneens bestaand uit twaalf delen.

 

Zoals gezegd, ik breng deze workshop vier keer per jaar onder de aandacht, als:

  • Oud & Nieuw-ritueel (ook te gebruiken voor een individueel ritueel, op elk moment van het jaar)
  • Lente-ritueel
  • Midzomer-ritueel
  • Herfst-ritueel

Deze rituelen zijn vrijwel gelijk – alleen maak ik een andere voorkant voor de werkboeken. Als je deze workshop aanschaft, kun je hem vier keer per jaar opnieuw gebruiken.

 

Lieve groet!

Simone

 

PS:

Garantie

Mocht je het complete ritueel met volle overgave hebben gedaan, inclusief de oefeningen in het werkboek, en je denkt na afloop: dit was het geld niet waard, laat het me weten, en ik stort je het bedrag weer terug ;-)!

Heb je vragen?

Laat het me dan horen via info-at-simonenijboer.nl.

 

Dit zijn de werkboeken van het Oud & Nieuw Ritueel:

En zo zien de werkboeken van het Lente-ritueel, het Midzomer-ritueel en het Herfst-ritueel eruit:

Hartelijke groet!

Podcast: De magie van dagelijks creëren

Podcast: De magie van dagelijks creëren

 

De magie van dagelijks creëren

 

Dit artikel gaat over mijn boek ‘De Dromer Die doet’. Over dit boek kan ik ontzettend veel vertellen, en in dit blog pik ik daar één aspect uit, namelijk dat van de magie van dagelijks creëren.

Voordat ik daarover van start ga, wil ik eerst iets meer vertellen over het boek zelf, en waarom ik het geschreven heb.

De dromer die doet

De dromer die doet gaat erover hoe je, als je een verlangen hebt om iets te gaan realiseren, ook daadwerkelijk je doel kunt bereiken. Zoveel mensen hebben een droom die ze graag willen verwezenlijken, maar het komt er alsmaar niet van! Er staan duizend dingen in de weg: geen tijd, onzekerheid, niet weten hoe te beginnen, hollen en dan weer stilstaan – noem maar op. Misschien kun je deze lijst zelf wel aanvullen: hij is eindeloos!

En dat is zo ontzettend jammer – daardoor liggen er zoveel mooie projecten op de plank te verstoffen, of wordt er zelfs niet eens aan begonnen! Misschien ken je zelf ook wel de frustratie van iets eigenlijk ontzettend graag willen, maar er nooit je tanden in durven zetten, of al te snel de moed opgeven.

Ik herken hier natuurlijk zelf ook van alles in, anders had ik dit boek nooit geschreven!

 

De wens om te gaan schilderen

De basis van dit boek heeft te maken dat ik al heel lang een wens had om te gaan schilderen, en dat verlangen lag al eindeloos te sluimeren op de bodem van mijn ziel.

 Ik herinner me dat ik als 16-jarige voor het eerst in Amsterdam was – en daar een winkel met kunstenaarsbenodigdheden binnenstapte. De overweldigende hoeveelheid kleuren die ik daar zag deden me smullen, en maakte een enorm verlangen in me wakker, om daar zelf ooit mee aan de slag te gaan.

 Het heeft minstens vijftien jaar geduurd voordat ik voor het eerst daarmee aan de slag ben gegaan: ik had zo ontzettend veel barrières te overwinnen! Ik had een lieve vriendin die kunstenaar was, en zij sleepte me mee naar zo’n verfwinkel, waar ik in mijn eentje nooit over de drempel had durven stappen – omdat ik me te dom voelde om iets te vragen over de verschillende soorten verf.

 Kortom: ik had heel wat negatieve bagage rondom het schilderen! Dankzij mijn vriendin begon ik daadwerkelijk met schilderen, maar het was nooit voor lang. Ik liep steeds tegen een muur van onzekerheid aan, waardoor ik het niet volhield. Wat er uit mijn handen kwam strookte natuurlijk nooit met de fantastische ideeën die ik in mijn hoofd had!

Beperkende overtuigingen

 Langzamerhand raakte ik ervan overtuigd dat

  • Ik geen schildertalent had
  • Dat je voor schilderen een heel bijzonder mens moet zijn,
  • Dat je daarvoor naar de kunstacademie moet
  • En dat dat voor mij niet was weggelegd.

Ik bleef wel eindeloos in winkelruiten van galeries starten, en boeken lezen over kunst, maar zelf raakte ik eigenlijk nauwelijks nog een penseel aan. Super jammer natuurlijk!

Daily painting

Dat veranderde toen ik op een boek stuitte over ‘daily painting’, oftewel dagelijks schilderen. Onmiddellijk klikte er iets in mijn hoofd. Dat klonk goed! Het idee achter dagelijks schilderen is dat je in de flow van het schilderen blijft als je er dag in dag uit tijd aan besteedt. Door elke dag aan de slag te gaan met verf en penseel overwin je de vrees voor het witte doek, en blijf je van dag tot dag aan de slag. Ongemerkt kun je je zo enorm ontwikkelen!

 Ik ben zelf met zo’n daily painting practice begonnen, en dat heeft me ontzettend veel goed gedaan. In het begin voelde ik me enorm onwennig, en wist ik niet hoe ik het aan moest pakken. Maar tegelijkertijd vond ik het ontzettend leuk! Ik klunsde een eind raak met verf, ik knipte behangpapier in grote stukken, en experimenteerde er flink op los.

Elke dag legde ik verslag van mijn voortgang door er foto’s van te maken, en er een besloten blog van te maken. Niemand mocht het zien! Ik geneerde me in het begin voor mijn experimenten, maar na een jaar was mijn zelfvertrouwen voldoende gegroeid, en ging ik onder mijn eigen naam bloggen. Je kunt er meer over lezen op simonenijboer.com – dus niet nl, maar com.

 

Gestage kunstzinnige ontwikkeling

 Mijn kunstzinnige ontwikkeling ging niet snel, maar toch wel gestaag! Door elke dag een klein beetje te doen ging ik vooruit – en dat kostte helemaal niet zoveel tijd, soms besteedde ik er maar een kwartiertje of zelfs minder aan. Zelfs een beetje onpretentieus krassen en kliederen leverde me toch inspiratie op en ideeën waar ik de volgende dag weer op door kon gaan.

 Ik raakte super enthousiast over dit dagelijks schilderen, en begon dit principe van dagelijks kleine stappen nemen over te nemen in mijn andere werk. Ik ging bijvoorbeeld nieuwe coachingstrajecten ontwerpen, en een online cursus maken, en ook het boek ‘de dromer die doet’ is op deze manier ontstaan, door dagelijks kleine stapjes te maken.

Coaching vanuit dagelijks creëren

Natuurlijk ben ik dit principe in mijn werk als coach ook gaan inzetten – in coachingstrajecten waarin juist dit dagelijkse creëren de grondslag is. Want hoe geïnspireerd je ook bent na een coachingsgesprek – het gaat er uiteindelijk toch om, of je in actie komt, en met je nieuwe inzichten en inspiratie ook daadwerkelijk aan de slag komt. En door dagelijks te creëren lukt dat ook. Als je aan jezelf belooft dat je elke dag aan iets gaat werken – weer of geen weer, vertrouwen of geen vertrouwen, zin of geen zin – dan komt er op den duur iets uit.

De magie van dagelijks creëren is één van de onderwerpen die ik met het boek wil uitdragen, dus als je dit aanspreekt – koop het boek! Dat kan via de website www.dedromerdiedoet.nl, maar ook via de boekhandel.

 En wil je alvast een voorproefje van waar het boek over gaat? Dan kun je je abonneren op de gratis e-mailcursus ‘De Dromer Die Doet’ – daarin stuur ik je elke dag een vijf minuten durend audio-bestand, waarna je vijf minuten zelf aan de slag gaat met een opdrachtje dat ik je geef. Zo kun je zelf al beginnen aan je eigen creatieproces.

Een vraag aan jou!

 Ik eindig dit blog met een vraag aan jou: zie je jezelf dagelijks creëren? En wat zou je dan doen? Waar zou je dat doen? Hoe lang zou je elke dag de tijd nemen? En hoeveel zin heb je er in als je er een cijfer tussen 1 en 10 aan zou moeten geven?

Dankjewel voor het lezen, en tot een volgende keer!

 

Simone

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief!

Met regelmaat publiceer ik artikelen, op het gebied van:

  • Levenskunst (denk aan spiritualiteit, creativiteit, persoonlijke ontwikkeling en productiviteit)
  • Blog & business (denk aan het maken van een website, emailmarketing, bloggen, het maken van online cursussen, SEO, Pinterest, en geld verdienen met je blog).

Ik hoop je met mijn nieuwsbrief te inspireren om je dromen waar te maken. Of het nu gaat om een verandering in je persoonlijke leven, of om het starten van een blog of een online bedrijf - het is mijn missie om je te steunen en toe te juichen!

 

Van harte welkom!

Simone

 

Ik stuur je (na drie welkomstmails) ongeveer 1 à 2 keer per maand een nieuwsbrief, en je kunt je vanzelfsprekend elk moment weer uitschrijven.

Creatieve blokkades slechten door pretentieloos prutsen

Creatieve blokkades slechten door pretentieloos prutsen

 

Een creatieve blokkade

Een paar weken geleden had ik een gesprek met iemand die heel, heel, heel erg graag iets wil creëren, maar het niet doet. In haar geval ging het om een enorm sterke, diepgevoelde drang om kunst te maken – waar ze alsmaar geen vorm aan wist te geven. Een creatieve blokkade van heb ik jou daar.

 

Twee redenen

Die blokkade was er om met name twee redenen:

  • Gebrek aan inspiratie: Ze had helemaal geen ideeën hoe ze zou kunnen starten. Ze kon geen ‘beginnetje’ vinden in de wirwar van dingen die ze zou kunnen doen.
  • En gevoel van zinloosheid: Ze was bang dat er niemand op haar zat te wachten – en waarom zou je dan al die moeite doen? Wat is de zin van kunst maken als misschien wel niemand het wil hebben, of als niemand erin geïnteresseerd is?

 

Vicieuze cirkel

Zo’n creatieve blokkade kan enorm taai zijn. Je zit gevangen in een vicieuze cirkel van gebrek aan energie en inspiratie, en daardoor niets doen. En door het alsmaar niets doen creëer je geen dingen die je weer energie geven en enthousiast maken.

Ergens moet je de vicieuze cirkel zien te doorbreken. En het makkelijkste punt om dat te doen is: hoe dan ook, onvoorwaardelijk, totaal onpretentieus beginnen met iets te creëren.

En dat doen op het niveau van het allersimpelste, allerkleinste dat je maar kunt bedenken.

 

Kunst

Als het gaat om creëren in artistieke zin is dit relatief makkelijk. Pak de kleurkrijtjes van je kind en ga een partijtje krassen. Loop naar buiten met je telefoon en fotografeer wat je mooi vindt. Krabbel een tekeningetje op de achterkant van een oude envelop.

Hoe dan ook: heb geen enkele aspiratie, leg de lat belachelijk laag. Maar doe het wel! En dan niet één keer. Maar elke dag weer. Of in elk geval: met zeer grote regelmaat.

Laat geen grote gaten vallen tussen de dagen, maar laat verder elke pretentie varen. Denk niet dat je dure materialen moet gaan kopen: de achterkant van een rol behang is meer dan goed genoeg.

En werk aan een ‘oeuvre’. Een oeuvre van krastekeningen, schetsjes en verfgeklodder waar de gemiddelde kleuter apetrots op zou zijn. Maak regelmatig foto’s van wat je doet. Leg het vast, en kijk het van tijd tot tijd door. Zie welke ontwikkeling je doormaakt – ook al lijkt het zo onbetekenend, toch kan er in de loop van de tijd een verandering, groei zichtbaar worden. En dat inspireert weer!

 

Schrijven

En als je wilt schrijven, dan kun je misschien beginnen met een schriftje aanleggen met wat woorden erin, die te maken hebben met wat je wilt gaan schrijven. Wat losse zinnen die door je hoofd dwarrelen. Allemaal totaal laagdrempelig. Er hoeft niets van te komen. Je hoeft geen Groot Schrijver te worden. Je krabbelt alleen maar wat woorden op.

Misschien blijken die woorden een soort verband met elkaar te hebben. Dan kun je eens aan een mindmap gaan denken. Met regelmaat schrijf je weer eens wat op een achterkant van diezelfde oude envelop, die je in een schoenendoos gooit. En soms keer je de schoenendoos om en ga je wat schuiven met je snippers.

De kunst is wederom: geen gaten laten vallen. Pruts en krabbel door. Zonder enige pretentie. Het hoeft niets te worden, je hoeft niemand te zijn. Het hele plan mag totaal mislukken. Als je de impuls maar volgt, hoe hompelend en hortend die er ook uit komt. Typ af en toe eens wat tekst over, als je een samenhangend stukje lijkt te hebben. En kijk of die getypte stukjes bij elkaar passen. Dit allemaal nog steeds totaal zonder enige pretentie.

Het grote wonder is: als er maar lang genoeg zachtjes maar regelmatig tegen die creatieve blokkade wordt aangeduwd, dan gaat er iets veranderen. Dan gaat er iets schuiven, dan komt er langzamerhand weer iets van plezier of vertrouwen terug. Nog steeds hoeft het niks te worden. En al helemaal geen Bijzonder Boek of Keigoede Kunst. Gewoon creëren, zoals kinderen dat doen, omdat het nu eenmaal een basale menselijke drang is om je te uiten, om dingen te veranderen, om van niets iets te maken.

 

Er ontstaat een stroom

En wie weet ontstaat er via de voorzichtige, tastende, maar regelmatige beweging een grotere stroom, een duidelijker stem, meer energie, meer naar buiten treden. Maar dat zie je dan allemaal wel. Geen druk op de ketel. Het hoeft nergens heen. Creativiteit zoekt zijn eigen weg, als het maar op dagelijkse basis voeding en aandacht krijgt.

 

Conclusie:

Mocht je op de een of andere manier vastzitten in een creatieve blokkade:

 

  • kijk of je je drempels laag kunt houden
  • houdt alle pretentie buiten de deur
  • en creëer met regelmaat.

 

 

Lieve groet, en een fijne zomertijd gewenst!

 

Simone

 

 

Ps: na verloop van tijd, als de creatieve blokkade weg is, dan kun je natuurlijk je doelen hoog stellen. Proberen zo oorspronkelijk mogelijk werk te maken, een enorm mooi boek te maken. In de goede zin van het woord is er niets mis met ambitie. Maar houd altijd dezelfde experimentele, vrije, open houding. Dan onstaat het beste werk!

 

ps: heb je ervaring met creatieve blokkades? Of wil je iets anders rond dit thema kwijt? Laat je bericht hier achter!

 

 

Comparison is the thief of joy

Comparison is the thief of joy

Comparison is the chief of joy

Heel letterlijk vertaald betekent dit: ‘Vergelijken is de dief van vreugde’. Met andere woorden: als je je vergelijkt met anderen, dan vergaat de lol in datgene wat je doet je maar al te makkelijk.

Als je ziet dan een ander iets heeft bereikt dat jij ook wel zou willen bereiken, als je minder ver voelt dan dan een ander, of als je ziet dat iemand anders een betere baan heeft gekregen dan jij, dat iemand anders meer verdient, in een mooier huis of in een betere buurt woont – dan is het verleidelijk om je met een ander te vergelijken. Redenen te over om je heen, als je eenmaal  in de vergelijkingsmodus zit.

 

De standaardzinnetjes

Het kan mij gebeuren als ik het werk zie van sommige schilders. Ik bewonder hun werk zo zeer, dat mijn eigen werk er in mijn ogen wel erg schril bij afsteekt. Zij zijn op een punt aangeland waar ik ook wel zou willen zijn! Als ik niet uitkijk dan laat ik me ontmoedigen, en denk ik dingen als:

  • Dat talent heb ik niet
  • Zo ver zal ik nooit komen
  • Zij hebben wel een groot atelier en ik niet
  • Zij zijn veel eerder begonnen – het is nu te laat om te kunnen komen waar ik wil.

Etcetera. Misschien herken je dit. Als je denkt aan iets wat jij graag zou willen doen – een boek schrijven, een eigen bedrijf opzetten, een bepaalde omslag in je leven maken –  en je vergelijkt je wel eens met anderen, dan weet je precies wat ik bedoel. Dan herken je vast de standaardzinnetjes die in jouw hoofd gaan afdraaien als je iets of iemand ziet die verder is dan jij, of de dingen beter doet dan jij.

 

 

Alle lol gaat eraf

Maar: je vergelijken met anderen heeft een hoge prijs. Als je eenmaal aan het vergelijken bent geslagen, dan verlies je maar al te makkelijk het plezier in datgene wat je doet.

Terwijl je het eerst nog gewoon heerlijk vond om met je onderwerp bezig te zijn waarover je een boek wilt schrijven, gedreven aantekeningen maakte, en enthousiast de eerste alineas schreef, verwordt de activiteit die je zo’n vreugde verschafte in iets kaals en schraals – alle lol gaat eraf.

Terwijl je het eerst nog gewoon verrukkelijk vond om met kleuren te spelen, de verf op je vingers te voelen, het schilderij zich te zien ontvouwen volgens een volkomen natuurlijk creatief proces, brokkelt het plezier onder je handen af. Het schilderen wordt een doodse bedoening: je bent meer bezig met redden wat er te redden valt, maar het wordt nooit zo mooi als je zou willen.

Terwijl je eerst vol enthousiasme droomde over je ideeën om een nieuwe richting in te slaan in je leven: misschien een andere baan, misschien een eigen onderneming – vergaat bij het vergelijken met een ander je de lol en het vertrouwen. Het gaat jou vast niet lukken, je hebt het tij niet mee, je bent al veel te oud, en bovendien: ben je eigenlijk wel voldoende gekwalificeerd? Die anderen hebben het allemaal beter voor elkaar.

 

 

Hoe kun genezen van deze vergelijkingsziekte?

Je kunt je weg terugvinden naar de ‘joy’, de pure vreugde van het creëren door heel bewust weer terug te keren naar het proces. Van moment tot moment. Maak je los van de conceptuele wereld van de verhalen in je hoofd over de perfectie van de anderen en de imperfectie van jezelf – of deze verhalen nu ‘waar’ zijn of niet. En keer terug naar de zintuiglijke, creatieve wereld die altijd alleen maar ‘Nu’ is.

Voel de verf die nu aan je vingers zit, kies de kleuren die zich nu aan je opdringen.
Duik in de woorden die je wilt schrijven, verdiep je in het verhaal dat je wilt vertellen.
En droom over wat je werkelijk wilt, en zet telkens kleine, logische en levensechte stappen op het pad van wens naar werkelijkheid.

 

Helemaal van jou

Als je dat steeds weer doet – telkens weer, stap voor stap, ‘nu-moment’ na ‘nu-moment’, dan zal daar uiteindelijk een bepaalde uitkomst, een bepaald product uitkomen. Dan zul je iets bereiken (net als die andere mensen, die jij nu van een afstandje zo bewondert, en waar je je mee vergelijkt).

Maar datgene wat je bereikt zal dan helemaal van jou zijn. Het had niet anders kunnen zijn, want jij hebt het stap voor stap vormgegeven.

Het is misschien wel heel anders dan je had verwacht, want omdat het van het ene sprankelende nu-moment aan het andere levensechte nu-moment aan elkaar hangt komt het beste in je boven. En dat is misschien wel vele malen beter dan je kan voorstellen als je in de ‘vergelijkingsstand’ staat.

 

 

Eén stromend geheel

En nogmaals: omdat het proces van het doen zo wezenlijk is geworden is het totaal vervlochten geraakt met het eindresultaat dat je bereikt. Je ziet datgene wat je bereikt niet meer als een ‘ding’ dat losgezongen is van het dagelijkse creatieve ‘doen’.

Het is één stromend geheel, het proces leidt tot het product, en het product beïnvloed hoe je het proces vormgeeft. Je ervaart direct dat jij nooit datgene had kunnen maken of doen wat een ander maakt of doet.

En dat hoeft ook niet, want je duikt zo diep in je eigen creëren, dat je ook niets anders zou willen. Er is als vanzelf overvloed – dus waarom zou je nog iets willen hebben wat een ander heeft? Het vergelijken lost zich als het ware vanzelf op.

En het mooie is: dit hoeft niet voor eens en altijd. De kans bestaat dat de ‘thief of joy’ zomaar weer een keer binnensluipt. Misschien de volgende seconde alweer! Dat is niet erg. Elk ‘nu-moment’ is precies het perfecte moment om weer opnieuw te beginnen. Laat die dief de ‘joy’ maar stelen. Maakt niks uit.

 

‘Joy’ is namelijk elk moment weer in overvloed beschikbaar.

 

 

Heb een heel fijne dag!

Simone

Tien vuistregels tegen creativiteit

 

Een tijdje terug zag ik een youtube-filmpje over een stelletje kippen die muziek maakten. Ze pikten op een pianootje en op een mini-drumstelletje. En zowaar: het leek alsof ze er gewoon enorme lol in hadden. Met elkaar creëerden ze een prachtig stukje geïmproviseerde kippenmuziek.

Creativiteit is ons ingebakken (als het kippen al is ingebakken, dan is het dat bij ons mensen zeker). We verzinnen verhalen, maken kunst, bedenken projecten, starten bedrijven, werken aan proefschriften, enthousiasmeren anderen, schrijven gedichten. Enzovoorts.

Creativiteit brengt een eenvoudig soort basisgeluk voort – kijk maar naar de kippen. Niet dat het leven geen tegenslag geeft of dat alles maar van een leien dakje gaat (integendeel zou je bijna zeggen). Maar het feit dat er dingen van binnen naar buiten stromen ‘voelt goed’. Zo simpel is het.

Creativiteit maakt de wereld mooier, interessanter, inspirerender. Hoe zou de maatschappij eruit zien zonder speelse plannen, zonder boeken, zonder kunst, zonder interessant onderzoek, zonder eigenzinnige bedrijven, zonder wereldverbeterende initiatieven?

 

En waarom dan niet?

Nou, waarom zijn we dan niet allemaal volop creatief? Waarom blijven er dingen ‘binnen’ steken, die eigenlijk ‘naar buiten’ willen? Waarom pikken we niet lekker met onze snavel op een drumstelletje? Waarom zetten we de innerlijke creator op water en brood?

Dit is een voor de hand liggende vraag, een vraag waar je misschien bij voorbaat moedeloos van wordt. Misschien moet ik daarom die vraag eens omdraaien. Misschien komt creativiteit er in principe als vanzelf uit (zoals dat bij kippen en kinderen aan de hand is). Maar zijn we met onze vergevorderde breinen inmiddels erg goed geworden in het de kop indrukken van die creativiteit.

 

Daarvoor heeft het vergevorderde brein een aantal vuistregels:

1.
Wees realistisch. Bedenk van tevoren hoe groot je kans van slagen is, en maak op basis daarvan een afweging. Is het de moeite waard om je ervoor in te zetten, of is het op basis van de statistieken zonde van je energie?

2.
Kijk om je heen: zijn er andere mensen die al doen wat jij wilt doen? Als je ziet dat er veel mensen zijn die het al beter doen dan jij ooit denkt te kunnen, vraag je dan af of je überhaupt aan je creatieve project moet beginnen.

3.
Houd je creatieve ideeën geheim. Als anderen er lucht van krijgen zouden ze je mooie ideeën van je af kunnen pikken. Bovendien kun je gezichtsverlies lijden als het blijkt dat de dingen je toch niet zo makkelijk afgaan als je hoopte.

4.
Maak en kosten/baten-overzicht. Kun je geld verdienen met je creatieve project? Weet je zeker dat het economisch rendabel is? Als het antwoord op deze vraag twijfelachtig is, vraag je dan af of je er werkelijk aan moet beginnen.

5.
Zorg dat je voldoende gekwalificeerd bent. Haal eerst de benodigde diploma’s, en zet bij twijfel over je eigen kwalificaties je plannen on hold. Ga niet lopen beunen, en verwacht niet ‘dat je het al doende wel leert’.

6.
Neem geen genoegen met halve resultaten. Vallen je prestaties tegen, leg dan de lat niet lager, maar werk harder. Lukt je het na meerdere pogingen nog steeds niet om het kwaliteitsniveau te halen dat je graag zou willen, vraag je dan af of dit voor jou wel de geschikte weg is.

7.
Zorg dat je je uitstekend voorbereid. Als je ‘gewoon maar begint’ is de kans op mislukken groot. Alleen met de juiste spullen en de juiste werkomgeving kun je een echt goed resultaat verwachten.

8.
Zorg ervoor dat je ruim de tijd hebt en niet teveel andere dingen die je aandacht opeisen. Een gestolen uurtje hier of daar aan iets werken heeft geen zin. Creativiteit naast een baan of naast het ouderschap is vragen om problemen.

9.
Neem jezelf serieus. Wees geen ‘nobody’. Zet jezelf niet neer als beginner, en laat andere mensen vooral niet zien dat je eigenlijk hulp of steun nodig hebt.

10.
Begin pas als je zeker van je zaak bent. Twijfel je nog? Wacht dan tot die twijfel weg is. Weet je nog niet zeker of je het wel echt leuk gaat vinden, of dat je daadwerkelijk door wilt zetten op termijn? Zet dan je plannen vooralsnog in de koelkast, tot je wel zeker weet wat je wilt.

 

Ontspan je vuist

Als je voor jouw gevoel een aantal creatieve plannen al te lang laat liggen (denk aan: het starten van een eigen bedrijf, het schrijven van een boek, het maken van kunst), dan is de kans groot dat jouw vergevorderde brein deze vuistregels iets te serieus neemt.
Je bent daarbij overigens niet de enige. En misschien heeft jouw brein nog wel een paar andere vuistregels in je hoofd zitten (die zijn overigens welkom op mijn blog).

Kijk de komende tijd eens welke van deze vuistregels jou het meest dwars zitten. En kijk dan of je de zaken wat losser kunt gaan zien, je brein wat rust kunt geven, de vuist wat kunt ontspannen, en gewoon simpel plezier kunt gaan krijgen in datgene wat er altijd al uit wil: creativiteit.

 

En… mocht het nodig zijn: doe inspiratie op bij onderstaande kippen.

Hartelijke groet, Simone

 

 

Ps: wil je de vuistregels uitprinten om altijd bij de hand te hebben? Klik dan hier om te downloaden.

Waarom we dingen creëren!

Lieve lezers,

 

Vandaag stuitte ik op een citaat van een door mij bewonderde kunstenares: Jane Davies. Het gaat over de vraag: ‘Waarom maken we eigenlijk kunst?’ Ik heb dit citaat vandaag ook gepost op mijn kunstblog (waarin ik verslag doe van mijn dagelijkse schilderen), maar ik vond het zo de moeite waard dat ik het ook op mijn ‘gewone blog’ wilde posten.

De reden daarvoor is dat haar citaat niet alleen relevant is voor mensen die kunst maken, maar voor alle mensen die iets willen creëren. Of dat nu een boek schrijven is, een eigen bedrijf, of een ander creatief project: dat maakt niet uit.

 

The unresolved question: Why Am I Making Art? I ask myself that. I do occasionally show, and occasionally sell, my work, but if that were the motivation for making it, I would (A) starve and (B) get bored very VERY quickly. Sometimes I think: I should just teach all the time and stop struggling to MAKE TIME TO MAKE ART. But then, of course, the teaching would get stale and I would feel hollow.  

Making art feels meaningful. It is our nature to MAKE stuff, create imagery or objects. I speculate that the knee-jerk move from Making to Selling is a recent phenomenon in our history as humans. Connecting the Making to Something “Useful” or “Profitable” may actually de-value it. I think it is the making that is important. Whether you consciously use it as therapy or not, making art is therapeutic. It is a practice, like yoga or meditation, that allows you to be who you are and examine who you are. I think that is worthwhile in itself. there’s more, but I’ll leave it here.

 

Je kunt jezelf de vraag stellen: waarom doe ik al die ingewikkelde dingen? Waarom wil ik dat boek schrijven? Waarom dat project de grond uitstampen? Ook als de kans aanwezig is dat het boek geen bestseller wordt, of je project weinig impact gaat hebben?

De reden is misschien wel in dat het ten diepste in onze menselijke aard ligt om dingen te maken, om onze wereld te veranderen, om onszelf te verwezenlijken, om te zijn wie we zijn en om te onderzoeken wie we zijn. En dat is altijd de moeite waard.

 

Met een hartelijke groet!

 

Simone

Pin It on Pinterest