Engagement en onthechting

Engagement en onthechting

Het woord ‘doelgericht’ is in onze maatschappij een erg populair woord. Geen zichzelf respecterende werkgever zal vergeten in een advertentie voor een nieuwe medewerker het woord ‘doelgericht’ op te nemen.

 

Doelen zijn nuttig

En ik kan daar voor een heel stuk sympathie voor opbrengen. Doelen zijn nuttig. Ze geven concrete tastbaarheid aan onze waarden. Datgene wat we belangrijk vinden om in ons leven tot uitdrukking te brengen (liefde, creativiteit, zorgzaamheid, toewijding, verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid, om maar wat te noemen) voorzien we van een praktische concrete invulling, die meetbaar is en in de tijd staat.

(more…)

Van boeddhistische psychologie naar Acceptance and Commitment Therapy

Van boeddhistische psychologie naar Acceptance and Commitment Therapy

Héél lang geleden (inmiddels zo’n 35 jaar, je gelooft het niet – de tijd vliegt!) studeerde ik Interdisciplinaire Sociale Wetenschappen aan de Universiteit Utrecht, toen nog ‘Algemene Sociale Wetenschappen’ genoemd. Een geweldig leuke studie, waar ik enorm veel heb geleerd en ontzettend veel plezier heb gehad. 

Het leuke (voor een veelvraat als ik) was dat je je kon inschrijven bij allerlei vakken uit verschillende disciplines, zoals psychologie, sociologie, antropologie en pedagogiek. Uit al die mogelijkheden heb ik ruim geput, maar – ondanks mijn interesse in persoonlijke ontwikkeling – had ik gek genoeg nooit veel op met psychologie.

Beklemming

Als ik destijds de psychologieboeken bekeek, dan overviel me een gevoel van beklemming: zo’n mechanistisch mensbeeld, ik kon me daar totaal niet in vinden. En hoe interessant het beroep van psycholoog me ook leek – ik had geen zin om me door allerlei methodiek heen te werken waar ik, als ik heel eerlijk was, faliekant op tegen was. 

(Later heb ik mijn interesse voor persoonlijke ontwikkeling ruimschoots kunnen voeden met andere opleidingen, wat uiteindelijk leidde tot het starten van mijn praktijk – maar dat terzijde).

 

Verandering

 

Het mooie is, dat er sinds die tijd veel is veranderd.

Een jaar of 16 geleden (alweer: je gelooft het niet!) raakte ik geïnteresseerd in boeddhistische psychologie, en van daaruit kwam me ter ore dat er een nieuwe, interessante therapievorm op komst was: Acceptance and Commitment Therapy (oftewel ACT). 

Ik schreef mijn eerste blog erover in 2008. Ik ging me erin verdiepen en raakte onmiddellijk enthousiast. Dit was een vorm van therapie waar ik wat mee kon: geen oppervlakkig, mechanistisch mensbeeld, maar een diep, spiritueel mensbeeld.

 

Niet zweverig

Wat ik mooi vond aan ACT is dat de spiritualiteit ervan niet ‘zweverig’ is, maar juist concrete handvatten biedt om de diepte in te gaan en tegelijkertijd de problemen in je leven aan te pakken en hier concrete acties aan te verbinden.

Al die jaren ben ik me in ACT blijven verdiepen, en heb ik de principes toegepast in mijn coachingstrajecten.

 

We zijn inmiddels 16 jaar verder

Tot mijn vreugde is ACT nu een gevestigde therapievorm. Het wordt gebruikt in reguliere GGZ-instellingen en ook veelvuldig ingezet als coachingsmethodiek.

Dit laatste komt doordat ACT niet alleen gaat over psychisch lijden, maar ook over het concreet invullen van wat je waardevol vindt in het leven. Deze twee passen bij elkaar als een pot en een deksel.

Het is nu eenmaal moeilijk om met een depressief of angstig hoofd vol beklemmende gedachten aan het werk te gaan. Tegelijkertijd is het lastig om tevreden over jezelf te blijven als je niet doet wat je het liefste wilt doen. Kort gezegd: gebrek aan geluk en gebrek aan actie gaan hand in hand.

 

Wil je meer lezen over ACT?

Op deze pagina heb ik kort iets geschreven over ACT.

 

Loop je vast, en ben je op zoek naar een diepe maar tegelijkertijd concrete aanpak? Lees dan hier verder over de coachingsmogelijkheden.

 

Wie weet tot ziens!

 

Warme groet,

 

Simone

Het is tijd voor een ritueel!

Het is tijd voor een ritueel!

Het is tijd voor een Ritueel

Ik ben een fan van rituelen…

Op een moment dat het tijd is om het oude achter je te laten en het nieuwe te verwelkomen, dan werkt niets zo goed als een ritueel

Je kunt nadenken zo lang als je wilt (of misschien zelfs piekeren zo lang als je wilt!), maar je rationele brein heeft z’n beperkingen. Een ritueel daarentegen werkt!

  • Een ritueel spreekt diepere lagen van je psyche aan, je zintuigen zijn erbij betrokken. 
  • Een ritueel heeft meer emotionele impact dan louter praten of denken en kan een diepgaande transformatie inzetten.
  • Een ritueel verbind je met de transcendente dimensie van het leven: je komt los van je gewone leven, en duikt de diepte in – precies daar waar je innerlijke kracht te vinden is.

Geschikte momenten

Er zijn verschillende momenten in het jaar die zich lenen voor een ritueel. Je zou ze kunnen onderverdelen in collectieve momenten, en individuele momenten. 

 

Collectieve momenten voor een ritueel

Allereerst zijn er natuurlijk de vaste, collectieve momenten waarop mensen door de eeuwen heen feesten vierden en stilstonden bij hun leven, zoals Midwinter of Oud & Nieuw, het begin van de Lente, Midzomer en de Herfst:

Oud & Nieuw

Oud & Nieuw (of midwinter, dat er dichtbij ligt) is van oudsher hét moment om stil te staan bij het leven, goede voornemens te maken, te proosten op het leven en dat wat voorbij is te gedenken. 

Lente

Dan is er natuurlijk het begin van de lente. Het is al wat langer licht. De zon heeft al meer kracht, de knoppen van bomen en struiken gaan uitlopen en je ziet de eerste tekenen van vroege bloesem. Het leven begint weer te stromen, en juist dan is het een mooi moment om stil te staan bij het leven, te kijken wat er gebeurd is en plannen maken voor de rest van het jaar.

Midzomer

Ook midzomer is een prachtig moment: Oud & Nieuw (of midwinter) ligt zo’n half jaar achter je. Je kunt je afvragen: wat is er de afgelopen periode allemaal gebeurd? En hoe wil ik het komende half jaar verder?

Herfst

En dan is er natuurlijk het begin van de herfst, het moment dat je kunt gaan oogsten van wat je gezaaid hebt, en je langzamerhand klaar gaat maken voor de winter. Ook dan is het goed om stil te staan: wat is er tot nu toe goed gegaan, en wat zou ik nog willen veranderen voor het eind van het jaar?

 

Individuele momenten voor een ritueel

Verder zijn er natuurlijk allerlei andere belangrijke momenten die zich lenen voor een ritueel:

  • Een verbintenis aangaan (trouwen, samenwonen)
  • Een verbintenis verbreken (scheiding, ontslag)
  • Een periode afsluiten (je kinderen gaan uit huis, je rondt de middelbare school of een andere opleiding af, je gaat verhuizen, je gaat met pensioen, je verandert van baan)
  • Een periode van herstel (bijvoorbeeld na een lange ziekte, of na een burn-out, of nadat je uit een depressie geklommen bent).
  • Een andere belangrijke gebeurtenis (de geboorte van een kind, het overlijden van een ouder, partner of andere dierbare)

Elk scharniermoment in je leven leent zich voor een ritueel. Op een moment dat je leven overhoop wordt gehaald, in positieve of negatieve zin, kan een ritueel een mooie manier zijn om goed bij de dingen stil te staan, en met een goede energie de volgende stap in je leven te zetten.

Maar ook kun je ‘zomaar’ een ritueel doen. 

Omdat het je leuk lijkt eens wat meer de diepte in te gaan

Omdat je het gevoel hebt dat je stilstaat en meer uit je leven wilt halen

Omdat je jezelf beter wilt leren kennen en bepaalde kwaliteiten wilt ontwikkelen. 

 

Hoe doe je een ritueel?

Over de hele wereld zijn er vele rituelen, waar je een official voor nodig hebt. Denk aan een doop, een huwelijk, besnijdenis, het delen van brood en wijn in een christelijke viering. Vaak komt daar een dominee of een pastoor, een imam of een rabbi aan te pas. 

Maar ook in je eentje kun je heel makkelijk een ritueel vorm geven. Denk aan:

  • Het aansteken van kaarsen
  • Het aansteken van wierook
  • Feestelijk eten delen (in plaats van ‘brood en wijn’)
  • De rozenkrans bidden
  • Gebed of meditatie
  • Creatieve uitingen (al dan niet meditatief tekenen, schilderen of muziek maken, bijvoorbeeld)
  • Dagboekschrijven
  • Een meditatieve wandeling
  • De zonsopgang of zonsondergang bewust meemaken
  • Een dankbaarheidspraktijk
  • Stille momenten opzoeken

Enzovoorts. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Vier rituelen

Omdat ik rituelen zo mooi en waardevol vind, en zelf zulke goede ervaringen heb met op gezette momenten stilstaan bij wat is geweest en wat wil gaan gebeuren, heb ik een ritueel-workshop gecreëerd, met de naam:

Afscheid nemen van het Oude | Het Nieuwe Begroeten.

Vier keer per jaar breng ik deze workshop onder de aandacht, als:

  • Oud & Nieuw-ritueel (ook te gebruiken voor een individueel ritueel, op elk moment van het jaar)
  • Lente-ritueel
  • Midzomer-ritueel
  • Herfst-ritueel

 

Het ritueel bestaat uit twee delen:

 

Deel 1: Afscheid nemen van het Oude

In het eerste deel van het ritueel 

  • maak je een inventarisatie van de twaalf levensgebieden, 
  • reflecteer je op je ervaringen, 
  • maak je ruimte voor dankbaarheid, loslaten, rouw, vergeving en verandering,
  • En neem je symbolisch afscheid van dat wat geweest is. 

Hierdoor creëer je de mogelijkheid voor een frisse start en een heldere visie op de toekomst. 

 

Deel 2: Het Nieuwe begroeten

In dit tweede deel neem je opnieuw de twaalf levensgebieden door, ditmaal gericht op 

  • dat wat je wilt creëren in de komende periode,
  • de kwaliteiten die je wilt ontwikkelen,
  • de doelen die je wilt bereiken

Dit alles veranker je op symbolische wijze je in je bewustzijn.  

 

Wil je met goede energie de komende periode in?

Doe dan mee aan dit ritueel!

Afscheid nemen van het Oude & Het Nieuwe Begroeten is een online workshop, die je in principe alleen  doet- hoewel niets er natuurlijk op tegen is om je vrienden uit te nodigen om het samen te doen en er een feest van te maken!

Reken voor elk van de twee delen ongeveer vier uur. 

 

Het ritueel bestaat uit:

  • Instructievideo’s over ‘Afscheid nemen van het oude’. 
  • het werkboek ‘Afscheid nemen van het oude’ (bestaand uit twaalf delen, één voor elk levensgebied).
  • Instructievideo’s over ‘Het Nieuwe begroeten’. 
  • Het werkboek: ‘Het Nieuwe begroeten’ (eveneens bestaand uit twaalf delen.

 

Zoals gezegd, ik breng deze workshop vier keer per jaar onder de aandacht, als:

  • Oud & Nieuw-ritueel (ook te gebruiken voor een individueel ritueel, op elk moment van het jaar)
  • Lente-ritueel
  • Midzomer-ritueel
  • Herfst-ritueel

Deze rituelen zijn vrijwel gelijk – alleen maak ik een andere voorkant voor de werkboeken. Als je deze workshop aanschaft, kun je hem vier keer per jaar opnieuw gebruiken.

 

Lieve groet!

Simone

 

PS:

Garantie

Mocht je het complete ritueel met volle overgave hebben gedaan, inclusief de oefeningen in het werkboek, en je denkt na afloop: dit was het geld niet waard, laat het me weten, en ik stort je het bedrag weer terug ;-)!

Heb je vragen?

Laat het me dan horen via info-at-simonenijboer.nl.

 

Dit zijn de werkboeken van het Oud & Nieuw Ritueel:

En zo zien de werkboeken van het Lente-ritueel, het Midzomer-ritueel en het Herfst-ritueel eruit:

Hartelijke groet!

Het kleine ik en het diepe ik

Het kleine ik en het diepe ik

Ik en ik

Als je down bent, verdrietig, boos, jaloers, chagrijnig – dan zou het kunnen zijn dat je de twee ‘ikken’ door elkaar haalt. Laten we ze het ‘kleine ik’, en het ‘diepe ik’ noemen.

Het kleine ik maakt zich druk over of de dingen wel gaan zoals het wil
Het diepe ik is dankbaar voor het leven – wat er ook gebeurt

Het kleine ik heeft haast – is het nou nog niet gelukt?
Het diepe ik heeft alle tijd – Nu het altijd goede moment

Het kleine ik voelt zich mislukt
Het diepe ik weet: er kan niets fout gaan – de dingen lopen precies zoals ze lopen

Het kleine ik raakt verstrikt in gedachten
Het diepe ik accepteert alle gedachten onvoorwaardelijk – zonder ze te geloven

Het kleine ik moet ‘iemand’ zijn – anders stelt het niets voor
Het diepe ik is zichzelf genoeg – niets bijzonders betekent perfectie

Het kleine ik kan niet wachten tot het succes zich aandient
Het diepe ik verwelkomt alles – of het nu goed gaat of slecht

Het kleine ik piekert over zichzelf
Het diepe ik is open voor de wereld

Het diepe ik is ruimte voor alles – ook voor het kleine ik, de angstige gedachten, het gevoel van onvolkomenheid, van haast.

Niets hoeft te veranderen – alleen het perspectief wisselt.

Vanuit het kleine ik is het jij tegen de wereld
Vanuit het diepe ik is het de wereld – en het kleine ik – in jou

Als je die verschuiving kunt ervaren (en ook dat hoef je nooit te forceren) blijven de problemen nog steeds problemen – alleen zijn ze geen probleem meer.

De dingen hoeven nog steeds niet te lukken, maar dat maakt ten diepste niet meer uit. Het leven is – ook zonder meer – vol schoonheid.

Dit zijn dingen die het kleine ik niet doorheeft.
Voor het grote ik is ook dat geen probleem.

Lieve groet,
Simone

Met een frisse blik

Met een frisse blik

Lieve mensen,

 

Vanochtend had ik een interessante ervaring.

 

Ik ben echt een natuurliefhebber, en ik kan uitgebreid dromen hoe ik ooit in een mooi klein huisje zal wonen, in het bos, omringd door vogelgeluiden, eekhoorntjes die van tak naar tak springen, eindeloze wandelpaden die direct vanaf mijn voordeur beginnen… Je snapt het verhaal.

Ik woon nu in Leidsche Rijn bij Utrecht – en ik ben echt heel erg blij met ons precies passende huisje met het kleine tuintje erachter. Maar één ding is zeker: het ligt niet in het bos! ;-).

Op een gegeven moment was ik weer eens aan het rondneuzen op internet naar hoe ik mijn droom van een klein huis dicht bij de natuur waar zou kunnen maken, en toen bedacht ik opeens: ‘Ik kan nu wel dromen over mijn mooie natuurhuisje – maar ik kan natuurlijk ook beginnen met eens voor de volle honderd procent waarderen wat ik nu allemaal aan natuur om me heen heb.

Dus ik liep naar buiten, naar de clematis die achterin de tuin nu volop aan het bloeien is. Prachtig!

 

 

En toen keek ik nog eens wat beter, en zag ik een mini-slakje op één van de bloembladeren.

En toen ik nog wat beter keek, zat daar ook een miniscuul sprinkhaantje – met gestreepte pootjes – ik had  nog nooit zo’n kleintje gezien. Zie hieronder (moeilijk te zien op de foto, maar net boven het hart van de bloem zie je een groen vlekje met pootjes … )

En toen realiseerde ik me: als ik nu, hier middenin mijn achtertuin in de nieuwbouwwijk het slakje en het sprinkhaantje niet zie, dan zal ik ze ook niet zien aan de rand van een prachtig natuurgebied.

Mijn plan is dus om ook nu alvast mijn ogen goed open te leren houden – mócht er ooit een mooi natuurhuisje op mijn pad komen, dan weet ik alvast hoe ik kijken moet.

 

Veel liefs!

Alles is één

Alles is één

Misschien ken je het gevoel van ontevredenheid. Niets gaat zoals het moet. Je had de dingen anders moeten aanpakken. Je had een andere carrière moeten kiezen. Je had de opvoeding van je kinderen beter ter hand moeten nemen. Je had ergens anders moeten gaan wonen. Je had meer nut had moeten hebben voor de maatschappij. Je had een andere opleiding moeten gaan doen. Je had meer oog moeten hebben voor je vrienden en familie.

Vergelijkeritis steekt de kop op. Andere mensen hebben het wél voor elkaar! Zij hebben wél de juiste keuzes gemaakt. Zij weten wél hoe ze het leven aan moeten pakken. Zij lopen wél aan de zonnige kant van de straat.

En dan kun je je behoorlijk eenzaam, mislukt en zelfs wanhopig voelen.

 

Onmisbaar onderdeel

Dan is het goed om te bedenken, dat we allemaal een onmisbaar onderdeel zijn van dit wonderbaarlijke universum. Ooit was er de Big Bang, een onmetelijke uitbarsting van energie. Via een schier oneindig lang proces ontstonden sterren, die weer uit elkaar spatten of implodeerden. Atomen ontstonden, de aarde ontstond, langzamerhand ontstond op onbegrijpelijke manier leven, en heel langzaam, langzaam, langzaam ontstonden wij – mensen.

Feitelijk zijn we gemaakt van sterrenstof. Kwantumfysici vertellen ons dat dat sterrenstof bestaat uit energie. Als ik dat bedenk, dan bevangt mij een gevoel van een diepe eerbied. Hoe is het mogelijk, dat ik verbonden ben met al dat is, via onbegrijpelijke ketens van oorzaak en gevolg. Ik ben onderdeel van die wentelingen van energie – één grote kosmos van beweging. Alles stroomt.

 

Onmetelijke ruimte

Op sommige momenten kan ik dat heel duidelijk voelen. Als ik onderaan een gletsjer in de Pyreneeën kampeer, en ik moet ’s nachts plassen, en ik kijk omhoog – dan zie ik die onmetelijke ruimte. Met alle sterren – en wij wonen dan op één planeetje, een brokje atomen dat wentelt om onze eigen ster. Dan weet ik dat er ten diepste geen afstand is tussen mij en alles wat is. Alles is één.

Maar meestal besef ik dat niet – en is dat gevoel van diepe eerbied ver weg. Dan ben ik een klein individuutje, dat zich staande moet zien te houden in deze ingewikkelde maatschappij met alle eisen van dien. Dan moet ik in mijn eigen innerlijke wereld laveren tussen mijn stemmingen door.

Alles mag zijn zoals het is

Maar als ik dan door een gelukkig toeval mij opeens weer realiseer dat die éénheid altijd aanwezig is, onder alles door, dan valt het gevoel van afgescheidenheid weg. Dat is de eenheid waar alle religies het over hebben. Dat is de God waar de mystici over spreken – of het Zijn, of het Leven met hoofdletter.

Dan valt de zwaarte weg, het gevoel van alles-of-niets, het gevoel van dat de dingen anders hadden moeten zijn.

Het is er allebei. Ja, er is werk aan de winkel. Ja, je kinderen moeten opgevoed, de wereld moet worden verbeterd, het geld moet worden verdiend. De boodschappen moeten worden gedaan en de wc gepoetst. En ook valt er nog te werken aan je persoonlijke problemen.

En tegelijkertijd mag alles precies zijn zoals het is. Dit éne universum, deze éne mysterieuze werkelijkheid waar we niet uit kunnen vallen. Het Leven stroomt, en wij zijn daar een onmisbaar en kostbaar onderdeel van.

 

Ik wens je een fijne dag toe. Waarin je doet wat er gedaan moet worden, maar waarin tegelijkertijd alles al lang op zijn plaats gevallen is.

 

Met een lieve groet,

 

Simone

Pin It on Pinterest