De vlucht naar voren

Veel mensen worstelen met de vraag: ‘Wat wil ik nou eigenlijk met mijn leven?’. Een legitieme vraag. Als je het gevoel hebt dat je levensinvulling niet bij je past, dat je je werk saai of zelfs oervervelend vindt, dan voel je je ongelukkig.

Hoogstwaarschijnlijk ben je dan met enige regelmaat ook niet altijd de meest plezierige persoon voor je omgeving. Genoeg redenen om in actie te komen, en, al dan niet met een coach, op zoek te gaan naar wat je wel inspireert.

 

Het Daar en Dan

Maar: in mijn beleving is dit niet het hele verhaal. Als je niet uitkijkt, kan de zoektocht naar een meer vervullend leven een soort ‘vlucht naar voren’ worden. Voor je het weet ben je de hele tijd aan het rennen. Weg van het hier en nu, naar het ‘daar en dan’.

In de hoop, dat het ‘daar en dan’ wel prettig is. En dikke kans is er ook in het ‘daar en dan’ wel weer iets wat niet zint. Waardoor je eigenlijk altijd een beetje op de vlucht bent.

 

Cultiveren van een levenshouding

Coaching is in mijn visie dus alleen compleet als het zoeken naar een passende levensinvulling ondersteund wordt door het gaan cultiveren van een levenshouding waarin ‘de dingen mogen zijn zoals ze zijn’.

Dit is paradoxaal. De grondlegger van de humanistische therapie, Carl Rogers, schreef al: ‘Alleen vanuit aanvaarding van wat is, kan verandering voortkomen’. Of zoals een vriendin van mij het laatst verwoordde: ‘uit iets wat zou moeten zijn kan niets goeds ontstaan’.

Aandacht, aanvaarding, mindfulness, het zijn allemaal termen voor die houding die als het ware je helpt oefenen in ‘hier en nu zijn’, ‘met de dingen zijn’, ‘werkelijk in je lijf zijn’, ‘de gevoelens en ervaringen dragen’. Dit is niet altijd makkelijk, soms zijn je ervaringen moeilijk, onprettig, pijnlijk.

Om met Lao Tse te spreken: ‘Heb je geduld om te wachten tot de modder naar de bodem zakt, en het water helder wordt? Kun je onbeweeglijk blijven tot de juiste handeling vanzelf boven komt?’

 

Minder grijperig en minder wegduwerig

Langzamerhand kun je toegroeien naar een houding, waarin je minder grijperig wordt naar het fijne, het leuke en het prettige, en minder wegduwerig wordt naar het vervelende, het pijnlijke, het moeilijke.

Je hebt genoeg ruimte en rust (en geduld, zoals Lao Tse ons voorhoudt) om de ervaring er te laten zijn, in de wetenschap dat alles in beweging is, en dat de ervaringen zullen komen en gaan.

Juist die niet-dwingende, niet-eisende houding naar je ervaringswereld, maakt dat je levenskwaliteit toeneemt. Dan kan inzicht in de juiste handeling vanzelf boven komen.

 

Met een warme groet!

Simone Nijboer

Related posts:

Doelgericht en onthecht

Doelgericht en onthecht

Als je je doelen wilt bereiken is de balans tussen doelgerichtheid en onthechting fundamenteel. Leer hoe doelen je kunnen inspireren en concrete invulling geven aan je waarden, terwijl je stress vermijdt door de werkelijkheid te accepteren zoals die is.

Van boeddhistische psychologie naar Acceptance and Commitment Therapy

Van boeddhistische psychologie naar Acceptance and Commitment Therapy

Al jaren later ontdekte ik de boeddhistische psychologie en Acceptance and Commitment Therapy (ACT). ACT sprak me direct aan door de combinatie van spiritualiteit en concrete handvatten voor persoonlijke ontwikkeling. Inmiddels pas ik de principes van ACT al jaren toe in mijn coaching.

Het kleine ik en het diepe ik

Het kleine ik en het diepe ik

Als je je down, verdrietig of boos voelt, haal je mogelijk je ‘kleine ik’ en ‘diepe ik’ door elkaar. Een verschuiving in perspectief van het kleine ik naar het diepe ik kan zorgen voor innerlijke rust en acceptatie, zelfs als problemen blijven bestaan.

Pin It on Pinterest

Share This